دل نوشته ها...

ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما
نویسنده : احسان آقایی - ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸٩
 

سال بد

سال باد

سال اشک

سال شک...

...سال پست

                سال درد

                               سال عزا...

محمد نوری هم رفت. نمی دانم چرا امسال پیوسته خبر مرگ هنرمندان به گوش می رسد. روز پنجشنبه خبر درگذشت بهمن محصص را شنیدیم و شنبه نیز رحلت محمد نوری. ساعت حدود یازده شب بود که تماسی تلفنی در جریان موضوع قرار گرفتم.

به رسم دیرینه و عادت مألوف ایرانیان که به هنگام درگذشت یاد عزیز از دست رفته می افتند، یاد اولین ملاقاتم با ایشان در دوران مدیریت بر هنرستان موسیقی افتادم و گفتگوی مفصلی که در باب آواز کلاسیک و تلفیق شعر و موسیقی انجام شد. نوری جزو هنرمندانی بود که تا آخرین لحظه ی زندگی در اوج به سر برد و در طول عمرش، هیچ گاه هنرمندانه زیستن را فراموش نکرد.

بر این باورم که حکمت بالغه ای در این اتفاقات وجود دارد و ما نیز باید در پذیرش و همسو با جهان هستی باشیم. به قول سهراب:

کار ما نیست شناسایی راز گل رخ

کار ما این است شاید

که در اندوه گل سرخ شناور باشیم

کلیشه ای است اگر بگویم محمد نوری زنده است، ولی واقعاً چنین است و تا جهان باقی است صدای او شنیده می شود.(به قول فروغ فرخزاد تنها صداست که می ماند)

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق

ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما