دل نوشته ها...

مقامِ نگرفتن
نویسنده : احسان آقایی - ساعت ۱٢:٥۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٥ مهر ۱۳۸٧
 

گویند روزی بازار آتش گرفته بود و بسیاری از مردم میان آتش می سوختند. دو کودک نیز در آتش گیر کرده بودند و شعله های آتش در اطراف آنان زبانه می کشید. پدر آن دو کودک سخت نگران و اندوهگین بود و فریاد می زد: "هر کس این دو کودک را نجات دهد هزار دینار طلا به او هدیه می دهم " و هیچ کس جرأت نداشت به آتش نزدیک شود.

ابوالحسین نوری* پیش آمد و گفت "بسم الله الرحمن الرحیم" و در میان بهت و تعجب حاضرین قدم در آتش نهاد و دو کودک را به سلامت از آتش بیرون کشید بدون آن که مویی از آنان سوخته باشد. پدر کودکان نزد وی آمد و به عنوان قدردانی هزار دینار طلا پیش او نهاد. نوری گفت: "بردار و شکر خدای تبارک را به جای آور که این مقام را به خاطر نگرفتن به ما داده اند و بدان که این طلا با آن خاکستر که در این جا جمع شده است در چشم ما یکی است!   

* ابوالحسین احمد بن محمد نوری از مردم دهکده ی "بغشور" است که بین راه مرو و هرات واقع است. وی از عرفای همزمان با جنید بغدادی بوده است. مرگ وی را 295 هجری قمری نوشته اند.